Opłata klimatyczna, a właściwie opłata miejscowa i uzdrowiskowa, to wydatek, na który muszą być przygotowani turyści spędzający wakacje w najbardziej atrakcyjnych zakątkach Polski. Co ważne, każda miejscowość może pobierać tego typu opłaty w innej wysokości. Podpowiadamy, z jakim mniej więcej kosztem trzeba się liczyć.

Definicja opłaty klimatycznej

Chociaż turyści i gospodarze obiektów noclegowych często mówią o opłacie klimatycznej, prawidłowymi określeniami są: opłata miejscowa i opłata uzdrowiskowa. Pierwsza z nich jest pobierana od osób, które spędzają minimum dobę w miejscowościach mogących pochwalić się korzystnym klimatem i cennymi walorami krajobrazowymi (np. na terenie miasta znajdują się parki narodowe ). Ważny jest również charakter pobytu – opłatę miejscową muszą uiścić wszyscy, którzy odwiedzają dane miasto w związku z udziałem w szkoleniu bądź w celach turystycznych lub wypoczynkowych.

Z kolei opłata uzdrowiskowa obowiązuje w miejscowościach ze statusem uzdrowiska. Aby otrzymać taki status, miasto musi spełnić kilka warunków dotyczących m.in. klimatu (powinien mieć właściwości lecznicze), infrastruktury technicznej (wodno-ściekowej, energetycznej, transportu zbiorowego, gospodarki odpadami) oraz dostępności placówek przygotowanych do prowadzenia lecznictwa o profilu uzdrowiskowym. Co istotne, także w przypadku opłaty uzdrowiskowej kluczowe znaczenie ma cel pobytu: zdrowotny, turystyczny, wypoczynkowy, szkoleniowy. Z ponoszenia dodatkowych kosztów są jednak zwolnieni m.in. pacjenci przebywający w szpitalach.

Wysokość opłaty miejscowej i uzdrowiskowej

Wysokość zarówno opłaty miejscowej, jak i uzdrowiskowej nie jest duża, ale trzeba pamiętać, że podatek nalicza się za każdą rozpoczętą dobę. Finalnie należy się więc liczyć z kosztem, który może być poważnym punktem w budżecie wakacyjnym, zwłaszcza dla rodzin podróżujących z dziećmi. Maksymalną wysokość opłat ustala Minister Finansów, lecz konkretną stawkę wyznaczają gminy. Opłata miejscowa wynosi od ok. 2,50 do 3,50 zł, natomiast opłata uzdrowiskowa – ok. 4,50 zł. Turyści wyjeżdżający do hoteli nad morzem albo w górach zazwyczaj muszą być przygotowani na większy wydatek niż osoby, które zdecydowały się na urlop w miastach bez wielu zabytków, terenów spacerowych i malowniczych krajobrazów.

Warto więc przed wyjazdem sprawdzić, jaka opłata jest pobierana w danej miejscowości. Czasami gminy wprowadzają zwolnienia z podatków lokalnych – tego typu udogodnienia mogą być przygotowane np. z myślą o dzieciach bądź osobach planujących wczasy poza sezonem. Ponadto trzeba pamiętać, że opłaty nie mogą się dublować. Turyści muszą uiścić albo opłatę miejscową, albo uzdrowiskową.